Σε μια πρώτη εκτίμηση του αποτελέσματος τωνΒουλευτικών Εκλογών, προχώρησε στον «Φ» ο αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Γιώργος Χαραλάμπους.
Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών επιβεβαιώνουν τον συνήθη ισχυρισμό στις τάξεις τις πολιτικής επιστήμης, ότι συνήθως οι εκ βαθέων μεταβολές στα φορμάτ και τη μηχανική των κομματικών συστημάτων επέρχονται σταδιακά. Μετά τις εκλογές που μόλις ολοκληρώθηκαν παρατηρούμε τόσο τη συνέχεια όσο και την αλλαγή. Η συνέχεια επιβεβαιώνεται στην αντίσταση των τριών από τα τέσσερα κόμματα που υπήρξαν οι πυλώνες του κοινοβουλευτισμού μετά από τη δεκαετία του 1980 απέναντι στη φθορά που επιφέρει η γενικευμένη πολιτική απογοήτευση και ο κατακερματισμός. Οι οργανωτικές τους δομές και η δυνατότητα μαζικής κινητοποίησης, αλλά και οι σύνδεσμοί τους με το κράτος εκεί όπου υφίστανται μάλλον αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την σχετική ανθεκτικότητά τους.
Ταυτόχρονα, όμως, και τα τρία κόμματα συνεχίζουν να μειονεκτούν σε ψήφους συγκριτικά με το 2011 και το 2016. Το ΑΚΕΛ αν και ανέτρεψε την καθοδική του πορεία για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια, επανέκτησε το 1/5 των ψηφοφόρων που έχασε από το 2011 μέχρι το 2021. Αν συνυπολογίσουμε το ότι ο αριθμός των ψηφοφόρων αυξήθηκε, τότε ίσως να επανέκτησε λιγότερο από το ένα πέμπτο. Το ΔΗΚΟ έχασε περίπου 3.000 ψήφους σε σχέση με το 2021 και ο ΔΗΣΥ έχασε 0.8% και αύξησε τους πραγματικούς του αριθμούς κατά περίπου 1.000.
Παράλληλα, οι εκλογές σηματοδότησαν την κλιμάκωση της αποδυνάμωσης της ΕΔΕΚ που καταλήγει εκτός κοινοβουλίου μετά από περίπου πέντε δεκαετίες και την είσοδο δύο νέων κομμάτων, το ένα με έμφαση στη διαφθορά και το άλλο απολιτίκ. Η είσοδος νέων σχηματισμών (ΑΛΜΑ, Άμεση Δημοκρατία) δείχνει ότι σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος αναζήτησε εναλλακτικές έξω από το παραδοσιακό κομματικό πλαίσιο. Ως εκ τούτου αυξάνεται η σημασία μικρότερων κομμάτων ως εν δυνάμει ρυθμιστών εξελίξεων.
Το ΕΛΑΜ είναι ο μεγάλος νικητής των εκλογών και πλέον καθίσταται σαν ο τρίτος πόλος του κομματικού συστήματος και κανονικοποιείται σαν ακόμα ένα κόμμα της ευρύτερης δεξιάς, πέραν του ΔΗΣΥ και παρά τις ακροδεξιές του ιδέες και καταβολές. Εκτός βουλής έμειναν τέσσερα κόμματα που πλησίασαν το εκλογικό όριο (ΚΕΠΚ, Βολτ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ) και συνολικά προκύπτει ένα κενό εκπροσώπησης της τάξης του 17%. Επιπλέον, ενώ υπήρξε πολιτική ανατροπή και άνοδος νέων δυνάμεων, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας εξακολουθεί να επιλέγει να μην συμμετέχει καθόλου (188.331 πολίτες). Αυτό δείχνει ότι η κρίση εκπροσώπησης στην κυπριακή πολιτική δεν έχει ξεπεραστεί.
Συνολικά, η λιγότερη κυριαρχία των παραδοσιακών κομμάτων και ο περισσότερος πολιτικός κατακερματισμός που καταγράφηκαν στις δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνονται σε ουσιαστικό βαθμό. Εν τέλει όμως, το πολιτικό ισοζύγιο δυνάμεων δεν αλλάζει ουσιαστικά. Ο κοινωνικός σχηματισμός όπως αυτός αντικατοπτρίζεται στα εκλογικά αποτελέσματα συνεχίζει να οδεύει δεξιά. Το φιλοκυβερνητικό μπλοκ (ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΛΑΜ) διατηρεί άνετη πλειοψηφία, ενώ τα τρία υπόλοιπα κόμματα (ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία), εκτός του ότι δεν έχουν πλειοψηφία, ίσως δυσκολευτούν να χαράξουν κοινές γραμμές σε αρκετά νομοσχέδια και προτάσεις νόμου.
Εγγραφή στο Newsletter
Πηγή: Φilenews
