Σε κλοιό εκλογών έχει μπει η Ευρώπη γεγονός που προκαλεί ένα επιπλέον κύμα αβεβαιότητας, πέρα από τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται καθημερινά
Σε κλοιό εκλογών έχει μπει ηΕυρώπηγεγονός που προκαλεί ένα επιπλέον κύμα αβεβαιότητας, πέρα από τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται καθημερινά με «οδηγό» τη Γαλλία. Για αυτό, άλλωστε και οι ηγέτες των «27» ανανεώσαν το ραντεβού τους για τις 26 – 27 Νοεμβρίου σε μια έκτακτη Σύνοδο Κορυφής σχετικά με τον κοινοτικό προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034. Η θολή εικόνα στη γηραιά Ήπειρο ανησυχεί τους πάντες. Τι θα γίνει στη Γαλλία, το κράτος με το μεγαλύτερες κοινωνικές παροχές στην Ευρώπη; 700.000 άνθρωποι έχουν βγει στους δρόμους, καμία πολιτική δύναμη, ωστόσο δεν έχει ωφεληθεί έως τώρα από τις κινητοποιήσεις, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.
Με δεδομένο, πάντως πως η πρώτη στις μετρήσεις Μαρίν Λεπέν θέλει να περιορίσει την οικονομική συνεισφορά της χώρας στην Ε.Εο Εμανουέλ Μακρόν χτύπησε «καμπανάκι» την προηγούμενη εβδομάδα στη Σύνοδο Κορυφής όλα να κλείσουν πριν το τέλος του χρόνου. Το ζητούμενο αυτή τη φορά δεν είναι απλά να συμφωνήσουν στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, αλλά να προκριθεί ένα σχέδιο με επαρκή ευελιξία ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν απρόβλεπτες κρίσεις.
Το τοπίο είναι συνολικά ανησυχητικό μετά τη νίκη του ακροδεξιού AfD στη Σαξονία. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή ψήφο διαμαρτυρίας, αλλά για μιαπολιτική μετατόπιση που πρέπει να προβληματίζει. Είναι εμφανές πως μια πιθανή νίκη του RN στη Γαλλία σε συνδυασμό με ενίσχυση της γερμανικής ακροδεξιάς, θα άλλαζε τις πολιτικές ισορροπίες στην EE. Ο Πέδρο Σάντσεθ οδήγησε τηνΙσπανία σε εκλογές στις 29 Νοεμβρίου εξαιτίας της στεγαστικής κρίσης, ενώ στις κάλπες θα προσέλθει η Φινλανδία και χώρες της Βαλτικής υπό τη σκιά της ρωσικής απειλής. Το μείγμα είναι από μόνο του εκρηκτικό. Η κοινωνική δυσαρέσκεια συναντά αδύναμες πολιτικές εξουσίες και ο λόγος περνά στα άκρα. Όλα αυτά σε ένα τοπίο δυστοπικό με την ενεργειακή κρίση να αποτελεί έναν μόνιμο «πονοκέφαλο».
Η «μετάδοση» της γαλλικής κρίσης ομολόγων σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι κάτι που προκαλεί περαιτέρω σκεπτικισμό, καθώς πρόκειται για μια τεράστια οικονομία ύψους 3 τρισεκατομμυρίων ευρώ με χρέος περίπου στα 3,6 τρισεκατομμύρια ευρώ (119% του ΑΕΠ). Αν από παραδοσιακός παράγοντας σταθερότητας μετατραπεί ξαφνικά σε αδύναμος κρίκος της Ε.Ε τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου απλά. Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι πλέον αντιδημοφιλής και η κρίση εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του επιτείνει την ανησυχία που υπάρχει. Οι συντάξεις πληρώνονται από δανεικά και το κόστος δανεισμού δεν μπορεί πλέον να γίνει ανεκτό. Όσον αφορά την παιδεία, σημείο εκκίνησης των διαδηλώσεων, τα προβλήματα είναι πολλά. Στον προϋπολογισμό μπαίνει «μαχαίρι» περί τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ και όλα να είναι στον αέρα. Έτσι και αλλιώς η κυβέρνηση αποτελεί μια εδραιωμένη μειοψηφία και ο Μακρόν απλώς περιμένει τον χρόνο να περάσει μέχρι τις κάλπες του Απριλίου.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν υπάρχει στον ορίζοντα ένας νέος κίνδυνος δημοσιονομικής κρίσης στην ευρωζώνη. Τα τελευταία χρόνια δεν ήταν εύκολα και την ίδια στιγμή αρκετές κυβερνήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλα ελλείμματα και χρέη τα οποία πρέπει να αναχρηματοδοτήσουν με πολύ υψηλότερα επιτόκια. Όλα εξαρτώνται και από το τι συμβαίνει και στην ευρύτερη περιοχή. Αν οι αναταραχές στη Μέση Ανατολή σταματήσουν η «εξίσωση» θα είναι σαφώς πιο απλή. Αν όχι τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα πιο πολύ.
Πηγή: skai.gr
ΠΗΓΗ: Cyprus Times
Δείτε το πλήρες άρθρο εδώ.
