Όταν η αθλητική επιστήμη προσπάθησε να διερευνήσει το προπονητικό φαινόμενο «Ζοζέ Μουρίνιο», δεν ανακάλυψε την… Αμερική. Εντόπισε ωστόσο κάποιες βασικές αρχές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε ο «Ι΄m special one» (ο «ξεχωριστός») για να φτάσει εκεί που έφτασε. Εδώ που τα λέμε, για να φτάσει να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ με την Πόρτο, με ποδοσφαιριστές, τους οποίους η ελίτ δεν τους θεωρούσε πρωτοκλασάτους και να καταρρίψει όλα τα ρεκόρ, κάτι «ξεχωριστό» έκανε.
Ο Μουρίνιο δεν διαπραγματευόταν αυτό που λέμε ομαδικό πνεύμα. Κι έχουν μείνει στην ιστορία οι μέθοδοι τις οποίες χρησιμοποιούσε. Υπήρχαν, βέβαια, διακριτοί ρόλοι για το ποιος κάνει κουμάντο (αυτό έλειπε…) και δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του στα θέματα πειθαρχίας. Όταν αντιλαμβανόταν ότι υπήρχε κάποιος που δεν επεδείκνυε τον απαραίτητο σεβασμό ακόμη και στις καθαρίστριες του γηπέδου, μπορούσε να αποτελέσει αιτία διαζυγίου.
Οι μελετητές του Μουρίνιο, λένε, ότι προγραμμάτιζε και την παραμικρή λεπτομέρεια (μια φορά έβαλε τους παίκτες να προπονηθούν «δέκα εναντίον έξι»!). Το μπλοκάκι του είχε εκατοντάδες σημειώσεις και για τους δικούς του και για τους αντιπάλους. Η δε ένταση της προπόνησης ήταν τέτοια που να φτάσεις στο σημείο να νικήσεις σε όλες τις μονομαχίες.
Αν δεν ήσουν προπονημένος σκληρά, αν δεν έφτανες σε επίπεδο να είναι γρήγορος, δυνατός και νικητής στις μονομαχίες, δύσκολα θα ήσουν στην ομάδα του Μουρίνιο. Σε βαθμό που είχε γίνει σλόγκαν «την ώρα της προπόνησης στέκεται μόνο ο κόουτς»! Όλοι οι υπόλοιποι «ματώνουν»!
ΠΗΓΗ: Goal News
Δείτε το πλήρες άρθρο εδώ.
