Στο Κίεβο, μέσα στη καρδιά του χειμώνα, πάνω από 1.300 πολυκατοικίες έμειναν χωρίς θέρμανση μετά από ρωσικό πλήγμα, ενώ οι διακοπές ρεύματος άγγιξαν περίπου 1,2 εκατομμύρια κτήρια και κατοικίες σε ολόκληρη τη χώρα.
Δεν μιλάμε για «ταλαιπωρία», μιλάμε για συνθήκες που αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα σβήσει στο σκοτάδι. Η Ρωσία δεν κρύβεται.
Στοχοποιεί ενεργειακές υποδομές, ακριβώς επειδή ξέρει πως ο χειμώνας είναι ο πιο αποτελεσματικός δήμιος.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, είπε όσο πιο ωμά γίνεται ότι αυτή η συστηματική στοχοποίηση ενεργειακών υποδομών παραβιάζει το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο. Οι πολίτες πρέπει να είναι ασφαλείς και ζεστοί στα σπίτια τους, όχι να παίζουν κορώνα γράμματα την ζωή τους κάθε νύχτα.
Κι όμως, στην Ευρώπη και στη Δύση γενικότερα, συνηθίσαμε και αυτές τις εικόνες σαν να πρόκειται για το καθημερινό δελτίο καιρού. Παρακολουθούμε κύμα ρωσικών επιθέσεων, ακολουθεί κύμα ανακοινώσεων και εκκλήσεων από την Ουκρανία, στέλνονται γεννήτριες, βγαίνουν φωτογραφίες με φακούς και power banks… και μετά αλλάζει το θέμα. Ακόμα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, μιλώντας για τον χειμώνα 2025 έως 2026, προειδοποίησε ξεκάθαρα ότι οι ζημιές και οι διακοπές σε ηλεκτρισμό, νερό και θέρμανση υπονομεύουν τη λειτουργία των νοσοκομείων και κρίσιμων συστημάτων.
Αυτό που συμβαίνει στα νοσοκομεία, στις μονάδες εντατικής θεραπείας, στις θερμοκοιτίδες, στα σπίτια ανθρώπων που εξαρτώνται από ιατρικές συσκευές, δεν αποτελεί «παράπλευρη απώλεια». Είναι μέθοδος επιβολής σε έναν λαό συνθηκών ζωής που τον οδηγούν σε θάνατο ή σε αργή κατάρρευση.
Τα εγκλήματα πολέμου είναι αποδεδειγμένα, αλλά νομικώς φαίνεται να συμβαίνει κάτι ακόμα πιο σοβαρό.
Το αν φτάνουμε σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ή σε γενοκτονική πρόθεση είναι ζήτημα που κρίνονται αυστηρά, με αποδείξεις πρόθεσης και όχι με αγανάκτηση, έστω και αν είναι πλήρως δικαιολογημένη.
Η διεθνής δικαιοσύνη έχει ήδη αρχίσει να ακουμπά την ουσία των πρακτικών της Μόσχας. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και ανώτατους Ρώσους αξιωματούχους, μεταξύ άλλων για επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους και για το ανθρώπινο κόστος αυτής της στρατηγικής εξόντωσης αμάχων.
Και εμείς; Την ίδια ώρα που συζητάμε για «αρχές» και «ευρωπαϊκές αξίες», η Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις χθες επικύρωσε Νόμο για σταδιακή απαγόρευση εισαγωγής ρωσικού φυσικού αερίου με τελική ημερομηνία το τέλος του 2027, με το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από την Ρωσία να τελειώνει ως το τέλος του 2026 και η ροή στους αγωγούς ως τον Σεπτέμβριο του 2027. Δηλαδή, όλο αυτό μεταφρασμένο σε καθημερινή γλώσσα, δείχνει πως η ηθική μας έχει χρονοδιάγραμμα και παρατάσεις.
Αν ο πολιτισμένος κόσμος θέλει να λέγεται πολιτισμένος, δεν αρκεί να συγκινείται. Πρέπει να προστατεύει. Πρακτικά, αυτό σημαίνει επιτάχυνση αεράμυνας και αντιπυραυλικών δυνατοτήτων για την Ουκρανία, σκληρότερη οικονομική αποκοπή από τις ρωσικές ροές, πραγματική δίωξη των υπευθύνων και όχι μόνο στα χαρτιά. Κυρίως, να τελειώνουμε με την βολική ρητορική «ίσων αποστάσεων», που κάποιοι, ιδίως στην Κύπρο και την Ελλάδα αλλά και στους κύκλους της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς και αριστεράς , την πλασάρουν ως ανθρωπισμό ενώ είναι καθαρό ξέπλυμα των εγκλημάτων.
Γιατί εδώ δεν κρίνεται μόνο η τύχη της Ουκρανίας, αλλά και η δική μας αντοχή στο να προφασιζόμαστε τους ανθρωπιστές χωρίς να ντρεπόμαστε.
Το άρθρο Ο χειμώνας ως όπλο εξόντωσης ενός λαού εμφανίστηκε πρώτα στο Cyprus Times.
Πηγή: Cyprus Times
