Monday, July 15, 2024
Home » Κάλπες στη Βρετανία: Πότε αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα

Κάλπες στη Βρετανία: Πότε αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα

0 comment

Κάλπες στη Βρετανία: Πότε αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα

Μόνο μια τεράστια ανατροπή, παντελώς απρόβλεπτη και κυριολεκτικά της τελευταίας στιγμής, απειλεί την ανάδειξη του Κιρ Στάρμερ ως επόμενου πρωθυπουργού της Βρετανίας. Το πιθανότερο σενάριο είναι ένας θρίαμβος για τους Εργατικούς, και μάλιστα ιστορικών διαστάσεων καθώς η διαφορά υπέρ των Εργατικών του σερ Στάρμερ έναντι των Συντηρητικών του νυν πρωθυπουργού Ρίσι Σούνακ είναι της τάξης του 20%. Πρακτικά, οι Βρετανοί έχουν ήδη αποφασίσει ότι η τύχη του περήφανου και πάλαι ποτέ αυτοκρατορικού Ηνωμένου Βασιλείου πλέον κείται ξεκάθαρα στην πλευρά των Εργατικών. Το εκκρεμές του πατροπαράδοτου βρετανικού δικομματισμού είναι έτοιμο για την αιώρηση προς την αντίθετη πλευρά ύστερα από περίπου 14 χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης των Τόρις.

Οι κάλπες άνοιξαν στις 9 το πρωί (ώρα Κύπρου) και τα εκλογικά κέντρα θα παραμείνουν ανοικτά ως τα μεσάνυχτα (ώρα Κύπρου) με τους ψηφοφόρους να έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν τα 650 μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων.

Τα πρώτα exit polls θα δημοσιοποιηθούν αμέσως αφού κλείσουν οι κάλπες και τα οριστικά αποτελέσματα αναμενονται αύριο, Παρασκευή, νωρίς το πρωί.

Δοκιμασίες

Επί των ημερών τους συντελέστηκαν η εξέλιξη-ορόσημο με το Brexit, ακολούθως η ελεύθερη πτώση στον λαϊκισμό επί Μπόρις Τζόνσον και, ακόμη πιο χαμηλά, με την ούτε καν δίμηνη θητεία-φάρσα της Λιζ Τρας, ενώ σήμερα, και ακριβώς επειδή προηγήθηκαν όλα τα προηγούμενα, η Βρετανία είναι βυθισμένη σε μία από τις χειρότερες, σχεδόν ολόπλευρες κρίσεις στην ιστορία της. Προερχόμενοι, λοιπόν, από μεγάλες δοκιμασίες εξαιτίας των οποίων ο κρατικός μηχανισμός της χώρας τους εμφανίζει ανησυχητικά συμπτώματα αποδιοργάνωσης, οι Βρετανοί εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον Στάρμερ, ιδανικά για την επάνοδο στην κανονικότητα – όπως κι αν ερμηνεύεται αυτό στη μετά Brexit εποχή.

Παρ’ όλα αυτά, η πιθανολογούμενη νίκη των Εργατικών θέτει αυτομάτως ερωτήματα για την πολιτική που σκοπεύει να εφαρμόσει ο Στάρμερ σε πληθώρα ζητημάτων, εσωτερικών και διεθνών. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, φέρ’ ειπείν, καιτην υπόθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα, θεωρητικά τουλάχιστον, η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τους Εργατικούς είναι μια θετική εξέλιξη – αν και, ακριβέστερα, η μείζων θετική εξέλιξη θα ήταν η απομάκρυνση του Σούνακ, ο οποίος τον Νοέμβριο του 2023 είχε φτάσει στο σημείο της διπλωματικής απρέπειας ματαιώνοντας αιφνιδίως προγραμματισμένη συνάντηση με τον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, εξαιτίας των θέσεων της Ελλάδας για τη διεκδίκηση των Γλυπτών. Βεβαίως, δεν θα πρέπει να σπεύσει κανείς να προεξοφλήσει ότι ο Στάρμερ διάκειται θετικά στην προοπτική της επιστροφής υπό τους ελληνικούς όρους.

Εξάλλου, η απροθυμία -αν όχι η κατηγορηματική άρνηση- να ικανοποιήσουν το ελληνικό αίτημα είναι λίγο πολύ κοινή για τις κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις στη Βρετανία. Ασχέτως του αν το κοινό, σε ποσοστό άνω του 60%, θεωρεί ότι η Βρετανία οφείλει να επιστρέψει τα λάφυρα του λόρδου Ελγιν στην Ελλάδα. Πάντως, με αφορμή το επεισόδιο μεταξύ Σούνακ και Μητσοτάκη, ο Στάρμερ είχε επικρίνει δριμύτατα τον πολιτικό αντίπαλό του δηλώνοντας ότι «η Ελλάδα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εταίρους μας στην αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού. Και αντί να αξιοποιήσει την ευκαιρία να συζητήσει τέτοιου είδους σοβαρά θέματα, ο πρωθυπουργός Σούνακ αποπειράθηκε να ταπεινώσει τον Ελληνα ομόλογό του ακυρώνοντας την τελευταία στιγμή τη συνάντηση μαζί του».

Το Brexit… Brexit

Η αναφορά του Στάρμερ στην ελληνοβρετανική συνεργασία και την κοινή στρατηγική για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού συναρτάται με τη γενικότερη προσέγγιση των Εργατικών επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Η εξαγγελία εκ μέρους του Στάρμερ είναι σαφής και κατηγορηματική: με την ανάληψη της πρωθυπουργίας θα καταργήσει πάραυτα το «Σχέδιο Ρουάντα», δηλαδή τη φιλόδοξη ιδέα του Σούνακ να χρηματοδοτήσει τη φιλοξενία μεταναστών από τη Βρετανία σε τρίτη χώρα. Το εγχείρημα απέκτησε θεσμική υπόσταση το 2022, με συνολικό προϋπολογισμό πενταετίας 437,2 εκατ. ευρώ, ενώ η Ρουάντα έχει ήδη εισπράξει 283,6 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, η μεταφορά των μεταναστών μέχρι στιγμής παραμένει ένα σχέδιο επί χάρτου, κάτι που χρεώνεται προσωπικά στον Σούνακ ως μια παταγώδης και πολυδάπανη αποτυχία.

Αφενός όμως η αντιπρόταση του Στάρμερ -ουσιαστικά, πιο εντατική και αυστηρή αστυνόμευση στην κεντρική πύλη εισόδου της Μάγχης– ακούγεται πρόχειρη και απλοϊκή, αφετέρου ο Σούνακ υπερασπίζεται την έμπνευσή του εστιάζοντας κυρίως στην οικονομική παράμετρο: με τα σημερινά δεδομένα, το Μεταναστευτικό επιβαρύνει τους Βρετανούς φορολογούμενους κατά 4,7 δισ. ευρώ τον χρόνο. Ενώ η αποζημίωση της πτωχής Ρουάντα, με αντάλλαγμα τις υπηρεσίες φιλοξενίας των μεταναστών που θα μεταφέρονται αεροπορικώς εκεί, κοστίζει μόλις 437,2 εκατ. ευρώ για πέντε χρόνια. Ωστόσο, η επίλυση του Μεταναστευτικού συνδέεται στενά με ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα για το μέλλον της Βρετανίας, τη διαχείριση του Brexit. Επ’ αυτού ο σερ Στάρμερ δεσμεύεται ότι θα αποσπάσει μια καλύτερη συμφωνία στις συναλλαγές με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οταν όμως ο Σούνακ στο τηλεοπτικό ντιμπέιτ μεταξύ τους υπέδειξε στον αντίπαλό του ότι δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση των ισχυουσών συνθηκών χωρίς ανταλλάγματα, και δη χωρίς άνοιγμα των συνόρων, ο Στάρμερ απέκλεισε εντελώς το ενδεχόμενο να συμβιβαστεί με τη φιλοξενία περισσότερων μεταναστών στη Βρετανία έναντι αναβάθμισης των εμπορικών και λοιπών σχέσεων με την Ε.Ε. Και πάλι, οι προτάσεις των Εργατικών δεν μαρτυρούν περίσκεψη, αλλά μάλλον το αντίθετο, μια ρομαντική αφέλεια ότι η Ευρώπη θα ικανοποιήσει τις βρετανικές απαιτήσεις χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα, κάτι που στερείται λογικής. Παρ’ όλα αυτά, ο Στάρμερ αποκλείει εξ ορισμού το ενδεχόμενο επανένταξης της χώρας στην κοινή ευρωπαϊκή αγορά.

Οι ήδη ισχνές ελπίδες του Σούνακ να διατηρήσει την πρωθυπουργία μετά τις εκλογές της 4ης Ιουλίου περιορίζονται έτι περαιτέρω από το ξέσπασμα ενός στοιχηματικού σκανδάλου στο οποίο φέρονται ως εμπλεκόμενα ευυπόληπτα μέλη των Συντηρητικών.

Τρίτος ο Φάρατζ

Η αίσθηση που επικρατεί στη Βρετανία τις τελευταίες ημέρες είναι ότι το εν λόγω σκάνδαλο ήρθε ως χαριστική βολή για τους Συντηρητικούς, ιδίως από ηθικής άποψης. Η οποία ενδέχεται να βαρύνει περισσότερο στην τελική επιλογή των Βρετανών έναντι, π.χ., της στάσης που σκοπεύει να τηρήσει ο Στάρμερ στην περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ κερδίσει τις εκλογές στις ΗΠΑ τον ερχόμενο Νοέμβριο. Παρότι ο σκιώδης υπουργός Εξωτερικών των Εργατικών, Ντέιβιντ Λάμι, έχει χαρακτηρίσει τον Τραμπ «ρατσιστή», «οπαδό της Κου Κλουξ Κλαν», «φιλοναζί» κ.λπ., ο ίδιος ο Στάρμερ έχει δηλώσει ότι οι δεσμοί της Βρετανίας με τις ΗΠΑ είναι υπερβολικά ισχυροί και δεν πρόκειται να επηρεαστούν στο ελάχιστο από την ενδεχόμενη αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο. Ενώ σε σχέση με τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν, Στάρμερ και Σούνακ ταυτίζονται, ίσως επειδή απεχθάνονται εξίσου τη ρητορική του τρίτου ισχυρότερου πόλου της βρετανικής πολιτικής, του γνωστού και μη εξαιρετέου Νάιτζελ Φάρατζ.

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρήθηκε μια μετατόπιση της πρόθεσης ψήφου κυρίως προς το Reform UK του δεξιού λαϊκιστή (επί της ουσίας, τραμπικού) Νάιτζελ Φάρατζ. Ο ίδιος όμως φρόντισε να απομακρύνει τους ψηφοφόρους τους οποίους θα μπορούσε να προσελκύσει στην παράταξή του, δηλώνοντας ότι για τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν φταίει ο Πούτιν, «αλλά οι Δυτικοί και η προκλητικότητά τους προς τη Ρωσία». Μολονότι ο συλλογισμός του ήταν αρκετά πιο σύνθετος, η θεωρία ότι ο Πούτιν αντέδρασε στις επεκτατικές τάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ έφερε τον Φάρατζ σε μειονεκτική θέση και τον μετέτρεψε σε στόχο ομαδικών πυρών πανταχόθεν. Ο Σούνακ άδραξε αμέσως την ευκαιρία για να τον χαρακτηρίσει «απολογητή του Πούτιν» και ο Φάρατζ αναγκάστηκε να ανασκευάσει γράφοντας στο X ότι «ο Πούτιν κακώς εισέβαλε σε ένα κυρίαρχο κράτος, αλλά και η Ε.Ε. κακώς επεκτείνεται προς τα ανατολικά. Οσο πιο σύντομα το συνειδητοποιήσουμε αυτό τόσο πιο γρήγορα θα φτάσουμε στον τερματισμό του πολέμου και την ειρήνευση στην Ουκρανία».

Οπως και να έχει, πάντως, τα τελευταία προγνωστικά δίνουν το φαβορί Στάρμερ στο 41%, με εύρος απόκλισης μεταξύ 36%-46%, τον Σούνακ και τους Συντηρητικούς στο 20%, με διακύμανση 15%-25%, και τον Φάρατζ στο 16% με απόκλιση 13%-19%. Θεωρητικά, το Reform UK θα μπορούσε να υπερσκελίσει ακόμη και τους Συντηρητικούς, κάτι που σχεδόν αποκλείεται να συμβεί τελικά, παρά τη δυναμική που αναπτύσσει η Ακρα Δεξιά στην ηπειρωτική Ευρώπη. Η Βρετανία παραμένει πάντα μια ιδιόμορφη, περίπλοκη περίπτωση και όχι μόνο από πολιτικής άποψης.

Εν ολίγοις, το κυρίαρχο κριτήριο για τους Βρετανούς ψηφοφόρουςείναι η προσδοκία μιας πιο αποτελεσματικής διακυβέρνησης, η οποία θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά τους: η ακρίβεια, η φορολόγηση που είναι υψηλότερη από ποτέ, το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης κατοικιών για στέγαση, τα εμφανή συμπτώματα αποσάθρωσης στο δημόσιο σύστημα υγείας και την κοινωνική πρόνοια, οι παρακμάζουσες δημόσιες υπηρεσίες κ.ο.κ. είναι οι παράγοντες που ωθούν τη ζυγαριά προς τους Εργατικούς.

Το μη χείρον βέλτιστον

Σύμφωνα με τον Πολ Τζόνσον, διευθυντή του ανεξάρτητου Ινστιτούτου Δημοσιονομικών Μελετών της Βρετανίας, μεταξύ των δύο κύριων υποψηφίων υπάρχει μια «συνωμοσία σιωπής» σε σχέση με τα βασικά μέτρα που σκοπεύουν να πάρουν την επαύριο των εκλογών. Ο Τζόνσον επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι «στις 4 Ιουλίου θα ψηφίσουμε μέσα σε κενό γνώσης, εφόσον στο μανιφέστο καθενός από τα δύο πιο ισχυρά κόμματα δεν αναφέρεται σχεδόν τίποτα για το ποιες αλλαγές σκοπεύουν να επιφέρουν στη φορολογία, στην κοινωνική πρόνοια, στις δημόσιες δαπάνες.

Οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν στο άμεσο μέλλον είναι δύσκολες. Υψηλή φορολόγηση, μεγάλο δημόσιο χρέος, δημόσιες υπηρεσίες που παραπαίουν κ.λπ. Ταυτόχρονα, η πίεση αυξάνεται από τον κλάδο της υγείας, της άμυνας, της πρόνοιας, ενώ η γήρανση του βρετανικού πληθυσμού επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την όλη κατάσταση. Ολα αυτά όμως δεν οδηγούν στην απόκρυψη των προβλημάτων ή σε μια προσπάθεια να κρυφτούμε από αυτά. Το αντίθετο πρέπει να ισχύσει, ακριβώς επειδή τα προβλήματα έως τώρα κουκουλώνονταν».

Εν τέλει, το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της επικείμενης εκλογής έγκειται στο ότι οι Βρετανοί τείνουν προς τον λιγότερο αντιπαθητικό μεταξύ των δύο βασικών υποψηφίων. Η δημοτικότητα του βαθύπλουτου αριστοκράτη Σούνακ είναι απελπιστικά χαμηλή για μια σειρά από λόγους – συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι διαδέχτηκε τον αλλοπρόσαλλο Μπόρις Τζόνσον και κατόπιν την ακόμη πιο φαιδρή Λιζ Τρας στην πρωθυπουργία χωρίς να μεσολαβήσουν εθνικές εκλογές. Από την άλλη, όμως, ο άχρωμος και άοσμος Στάρμερ ο οποίος έχει χρισθεί το 2014 ιππότης του Τάγματος του Λουτρού δεν διεγείρει κανένα απολύτως έντονο συναίσθημα – παρά μόνο μια αμυδρή ελπίδα ότι δεν θα αποδειχθεί τόσο ακατάλληλος ως κυβερνήτης του Ηνωμένου Βασιλείου όσο οι αμέσως προηγούμενοι.

protothema.gr

Philenews.com

You may also like

Our Page contains news reposts. We are not responsible for any inaccuracy in the content

Copyright © All rights reserved Faros On Air 

Designed and Developed with 🧡 by eAdvertise

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More