Τι είπε ο Δένδιας για τον «ψίθυρο» ότι «η Κύπρος κείται μακράν»

Sharing is caring!

Μεταξύ άλλων ο Νίκος Δένδιας «…πρέπει να πω ότι η Ελλάδα ουδέποτε απεκδύθηκε ή δύναται να απεκδυθεί των ευθυνών της απέναντι στην Κύπρο.

 

Αυτούσιες οι δηλώσεις του Νίκου Δένδια

Πρέπει να σας πω ότι αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι σήμερα εδώ και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Υπουργό Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη μεγάλη τιμή που μου κάνει.

Θα ήθελα, όμως,  πέρα από τη χαρά, να σας πω ότι αισθάνομαι και μια ιδιαίτερη οικειότητα. Δεν αισθάνομαι ότι απευθύνομαι σε ένα ακροατήριο μιας άλλης χώρας, αισθάνομαι ότι απευθύνομαι στην ευρύτερη ελληνική οικογένεια.

Είναι πολύ μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, και, μάλιστα, επειδή μου δίνεται η ευκαιρία να αναγνωρίσω πόσο επίπονο είναι το έργο που επιτελείτε.

Εσείς εκπροσωπείτε μια χώρα της οποίας ένα μεγάλο τμήμα βρίσκεται εδώ και 48 χρόνια υπό εχθρική κατοχή. Νομίζω ότι αυτό συνιστά μια παγκόσμια μοναδικότητα.

Και αισθάνομαι την ανάγκη να σας επαναλάβω αυτό που ίσως είναι αυτονόητο, ότι το Κυπριακό παραμένει το υπ΄ αριθμόν ένα εθνικό μας θέμα.

Δεν αφίσταμαι επίσης μιας άλλης αυτονόητης αλήθειας.  Ότι το ελληνικό έθνος είναι, ένα ενιαίο έθνος.  Ένα έθνος με όλα τα στοιχεία και άρα και με Εθνικό Κέντρο.

Και για αυτό το Εθνικό Κέντρο, η Αθήνα, υποστηρίζει χωρίς περιστροφές και χωρίς καμία έκπτωση τη λύση εντός του συμπεφωνημένου πλαισίου των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Δηλαδή μια λύση που περιλαμβάνει την οριστική κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων, την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων σε ένα συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα.  Την απόδοση της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, των Βαρωσίων στους νόμιμους κατοίκους της, ό,τι περιλαμβάνει το διεθνώς συμφωνημένο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.

Και πρέπει να πω ότι η Ελλάδα ουδέποτε απεκδύθηκε ή δύναται να απεκδυθεί των ευθυνών της απέναντι στην Κύπρο.

Καμιά φορά ακούγεται ως ψίθυρος στο περιθώριο. Η Κύπρος κείται μακράν. Θα μου επιτρέψετε να σας πω καθαρά, δεν προσυπογράφω καθόλου αυτή την αντίληψη.

Και μάλιστα ο τρόπος που η χώρα, η Ελληνική Δημοκρατία, επανεξοπλίζεται, μου επιτρέπει και επί του πεδίου να λέω ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν προσυπογράφει αυτή την αντίληψη.

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνω μια αναφορά στον δύσκολο γείτονά μας. Θέλω να είμαι ειλικρινής: όταν ανέλαβα τα καθήκοντα του Υπουργού Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, πίστευα ότι θα μπορούσαμε με την Τουρκία να επιλύσουμε τις διαφορές μας.

Αντίθετα, όμως, με ότι ελπίζαμε, αυτό το διάστημα αυξήθηκε ο κατάλογος των προβλημάτων μας με την Τουρκία, δεν μειώθηκε καθόλου.

Δεν χρειάζεται να αναφερθώ αναλυτικά, τα ξέρετε όλοι πολύ καλά. Αλλά το κλίμα είναι πιο βεβαρημένο από ποτέ.  Και πρέπει να σας πω ότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους που είχαμε κρίση με την Τουρκία υπήρχε μια ειδοποιός διαφορά. Ότι η κρίση ήταν περιορισμένη χρονικά και αμέσως μετά επανερχόμασταν, τουλάχιστον σε ένα επίπεδο, να συζητάμε.

Είναι η πρώτη φορά που έχουμε μια μακρά κρίση τριών σχεδόν ετών με ελάχιστα περιθώρια διαλόγου.

Πώς αντιδράμε;  Καταρχήν, έχω μια βρετανική έκφραση που θα σας είναι οικεία, “keep calm and carry on”.

Επιζητούμε πάντοτε διάλογο με βάση το διεθνές δίκαιο.  Απευθυνόμαστε στους διεθνείς συνομιλητές μας, χτίζουμε μια δύναμη αποτροπής.

Έχουμε κατορθώσει μαζί σε πολύ μεγάλη βαθμό να συναντάμε τη μεγαλύτερη κατανόηση διεθνώς που είχαμε ποτέ.

Όμως, η έξαρση του αναθεωρητισμού σαν φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία ενισχύθηκε πρόσφατα με τις δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία.

Εμείς έχουμε επί των θεμάτων αυτών θέσεις αρχής. Προβάλλουμε προς τη διεθνή κοινότητα την ανάγκη να αντιμετωπίζει κάθε αναθεωρητισμό, αλλά και να αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο κάθε αναθεωρητισμό. Με την ίδια σαφήνεια.  Με την ίδια καθαρή φωνή. Με την ίδια ξεκάθαρη διαφοροποιό αντίληψη.

Επιστρέφω στο ευρύτερο παγκόσμιο σκηνικό.

Η Ελληνική Δημοκρατία, μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία, ενδυναμώνει τις σχέσεις της με τους εταίρους στην ευρύτερη περιοχή. Με εταίρους όπως η Αίγυπτος, με εταίρους όπως το Ισραήλ, δεν χρειάζεται να σας πω ότι οι σχέσεις μας με την Αίγυπτο είναι οι καλύτερες που υπήρξαν ποτέ στην κοινή μας ιστορία, που πορευτήκαμε ως λαοί στην ευρύτερη περιοχή.

Αλλά, επίσης, νομίζω ότι από κοινού διαβάσαμε καλά και την ευρύτερη αρχιτεκτονική, πώς θα γίνονταν τα πράγματα πολύ πριν από τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Και, επίσης, αναπτύξαμε σχέσεις με χώρες του Κόλπου, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία, ο Πρίγκηπας Διάδοχος ήταν στην Αθήνα εχθές. Υπογράψαμε σημαντικές συμφωνίες και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και με τη Σαουδική Αραβία.

Οι σχέσεις με τις χώρες του Κόλπου είναι οι καλύτερες που είχαμε ποτέ.

Όμως δεν μένουμε εκεί, κοιτάμε ευρύτερα τον κόσμο.  Εργαζόμαστε για να μπορέσει η ελληνική διπλωματία να διαβάσει πέρα από τον ορίζοντα.

Αναφέρομαι στην περιοχή, καταρχήν, του Ινδο-Ειρηνικού. Η περιοχή αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εμάς. Πάρα πολλές χώρες της περιοχής έχουν σχεδόν ταυτόσημες αντιλήψεις με εμάς για τα θέματα του Δικαίου της Θάλασσας, της UNCLOS.

Τον Μάρτιο πήγα στην Ινδία ανταποδίδοντας επίσκεψη του Ινδού Υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα.  Τον Απρίλιο πήγα στην Ιαπωνία, οι περισσότεροι Έλληνες, αν τους ρωτήσει κανείς, δεν ξέρουν ότι η Ιαπωνία έχει υπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάνης. Και έχουμε λόγο να μιλάμε μαζί τους πέρα από τις σχεδόν ταυτόσημες θέσεις μας για την UNCLOS.

Θα πάω στο Βιετνάμ και την επόμενη μέρα στη Καμπότζη, όπου θα υπογράψουμε Συμφωνία απόκτησης καθεστώτος παρατηρητή στο ASEAN, οργανισμός ο οποίος έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας.

Και επίσης έχουμε αποκτήσει σχέση με μια σειρά άλλων Οργανισμών, με τον Οργανισμό Λουζοφώνων Κρατών παραδείγματος χάρη, και, επίσης, έχουμε δείξει ενδιαφέρον πρωτοφανές για την Υποσαχάρια Αφρική.

Έχουμε ανοίξει Πρεσβεία στη Σενεγάλη, έχω επισκεφθεί τη Ρουάντα, τη Γκάνα, τη Γκαμπόν, τη Νιγηρία, την Αγκόλα. Οι χώρες αυτές μας υποστηρίζουν στην προσπάθειά μας για την εκλογή στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Κένυα, Ρουάντα και Γκαμπόν μας έχουν ανταποδώσει τις επισκέψεις, όσον αφορά τη Ρουάντα και τη Γκαμπόν είναι η πρώτη περίπτωση ιστορικά επίσκεψη ομολόγων μου στην Ελλάδα.

Και, βέβαια, δεν έχουμε πάψει να ενδιαφερόμαστε και από κοινού με την Κυπριακή Δημοκρατία για τη Λιβύη, θα επανέλθω μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν, όμως ήδη έχουμε μια δραστηριότητα εκεί. Επισκευάζουμε το λιμάνι της Βεγγάζης, κατασκευάζουμε ένα στάδιο στην Τρίπολη, ώστε οι εσωτερικά εκτοπισμένοι μαθητές οι οποίοι έχουν δημιουργήσει μια ομάδα ποδοσφαιρική που παίζει στην πρώτη εθνική φορώντας την ελληνική σημαία πάνω στη στολή τους, να μπορούν να αγωνίζονται.

Παρακολουθούμε τη Συρία και σε ό,τι αφορά τη γειτονιά μας στα Δυτικά Βαλκάνια, είμαστε ικανοποιημένοι για την σύγκληση της πρώτης διακυβερνητικής διάσκεψης με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία.

Για τον ελληνισμό η ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων είναι ένα κεντρικό θέμα. Θα μου επιτρέψετε μία απλή διατύπωση σκέψης: η Αλβανία έχει κάνει τη μεγάλη στρατηγική επιλογή να ανήκει στην Ευρώπη.  Είναι άρα προφανές ότι η πορεία της θα είναι αποκλίνουσα από το νέο οθωμανικό αφήγημα.

Έρχομαι στις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι σχέσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι οι καλύτερες που υπήρξαν ποτέ στην ιστορία μας. Θα παρακολουθήσατε σίγουρα την παρουσία του Πρωθυπουργού του κυρίου Μητσοτάκη στο Κογκρέσο. Υποδηλώνει το βάθος της σχέσης.

Η Αλεξανδρούπολη έχει αποτελέσει έναν καταλύτη.

Αλλά, επίσης, έχουμε κάνει κάτι μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Σχήμα Συνεργασίας «3+1». Μαζί εννοώ εμείς και η Κυπριακή Δημοκρατία. Και, βεβαίως, με κάτι εξαιρετικά σημαντικό, με μια διαρκώς διευρυνόμενη ατζέντα και με την ελπίδα, τη στέρεη ελπίδα όμως το «3+1» να γίνει 4 κάποια στιγμή.

Αναφερόμενος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να υπογραμμίσω τις σχέσεις μας με τη Γαλλία, την Αμυντική Συμφωνία που υπογράψαμε και τη στενή μας συνεργασία. Θα συνεχιστεί και με τη νέα Υπουργό, την οποία θα συναντήσω αύριο το απόγευμα στο Παρίσι, μετά την επίσκεψη της Γερμανίδας Υπουργού στην Αθήνα.

Όμως, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την “a la carte” αντιμετώπιση του αναθεωρητισμού. Δεν μπορούν να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Το άλλο στοιχείο το οποίο χαρακτηρίζει αυτή τη στιγμή την ελληνική διπλωματία είναι η προσπάθειά μας να δραστηριοποιηθούμε στους διεθνείς οργανισμούς. Θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω, τις τρεις παράλληλες εκστρατείες που διεξάγουμε στο πλαίσιο του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.

Η πρώτη είναι για την εκλογή μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την περίοδο 2025-2026. Είμαστε πολύ κοντά στο να τα καταφέρουμε, έχουμε συγκεντρώσει κάτι λιγότερο από 110 γραπτές δεσμεύσεις υποστήριξης. Έχουμε υποψηφιότητα στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το 2028-30. Η Ελλάδα δεν έχει εκλεγεί ποτέ στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και, επίσης, έχουμε υποβάλλει υποψηφιότητα για την Προεδρία της Γενικής Συνέλευσης για το 2035. Νομίζω είναι σημαντικό να πετύχουμε και τα τρία και να μετέχουμε στη διαμόρφωση των παγκόσμιων πολιτικών.

Και, επίσης, αναλάβαμε μια επιπλέον πρωτοβουλία, κινούμενοι σε έναν τομέα που μέχρι τώρα η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν είχε παράδοση, στην περιβαλλοντική εξωτερική πολιτική. Αναφέρομαι στη διοργάνωση μετά από συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον κύριο Κerry, του Ocean Conference το 2024.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον για το ευρύτερο ελληνικό αφήγημα της επιρροής μας, τα της θαλάσσης και των κανόνων που διέπουν τα της θαλάσσης, δηλαδή της UNCLOS κι όχι μόνο μόνο τα χωρικά ύδατα, όχι μόνο τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες και τις υφαλοκρηπίδες, αλλά και την ανοιχτή θάλασσα που ανήκει στην ανθρωπότητα.

Θέλουμε να έχουμε λόγο και ρόλο σε αυτά, είμαστε η χώρα με την μεγαλύτερη εμπορική ναυτιλία διεθνώς.

Προσπαθούμε να έχουμε πολυεπίπεδους σχεδιασμούς, προσπαθούμε να φύγουμε από το στενό πρότυπο και να μην εγκλωβιστούμε ούτε σε έναν ετεροπροσδιορισμό έναντι της Τουρκίας, ούτε σε έναν περιορισμό στη γειτονιά μας, αλλά να μπορούμε να δούμε πέρα από τον ορίζοντα, να αντιληφθούμε τα σημεία των καιρών, να κινηθούμε μέσα σε αυτά.

Εχθές διοργανώσαμε μια συγκινητική εκδήλωση στο Υπουργείο Εξωτερικών, παραδόθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών το αρχείο του πρώην Υπουργού, του Δημητρίου Μπίτσιου, ο οποίος είχε ένα σημαντικό ρόλο και στο Κυπριακό.

Ο γιος του, ο κύριος Κωνσταντίνος Μπίτσιος, μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει ένα βιβλίο του πατέρα του που δεν κυκλοφορεί πια. Το βιβλίο έχει έναν ενδιαφέροντα τίτλο, αναφέρει μια φράση την οποία ψάχνοντας βρήκα ότι την είχε πει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Η φράση είναι «στα όρια των καιρών».

Κυρίες και κύριοι, κινούμαστε στα όρια των καιρών, πρέπει να διαβάσουμε σωστά και πρέπει να κινηθούμε σωστά. Με ταχύτητα, με σοβαρότητα, με γενναιότητα, με αντίληψη ότι είμαστε ένα έθνος κατ΄ ελάχιστον χιλιάδων ετών, έχουμε μια γεωπολιτική αποστολή να υπερασπίσουμε την εθνική μας υπόσταση και παρουσία, έχουμε και τεράστιες δυνατότητες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του πλανήτη υπάρχει ένας ενιαίος χώρος ασφάλειας δημοκρατίας και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του οποίου ο ελληνισμός είναι μέλος.

Πιστεύουμε ότι οι αξίες αυτές θα επικρατήσουν – και δεδομένου ότι ο ελληνισμός μετέχει σε αυτήν την ιστορική προοπτική – μπορούμε, αντιλαμβανόμενοι το ρόλο μας και τις δυνατότητές μας, να είμαστε απολύτως αισιόδοξοι για το μέλλον μας.

Πηγή: Sigmalive

Related posts