Μεταρρύθμιση ή Αποσύνθεση.

Sharing is caring!

Το σημερινό μοντέλο τοπικής  αυτοδιοίκησης  απέτυχε. Υπερίσχυσαν μάλλον το βόλεμα ημετέρων και ο κομματικός έλεγχος, παρά η πραγματική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των δημοτών. Δημιουργήσαμε δηλαδή, όπως και στη δημόσια υπηρεσία, εργαζόμενους υπό «πολιτική προστασία» όπου δυστυχώς η παραγωγικότητα βρίσκεται στο ναδίρ. Λίγοι συνειδητοί υπάλληλοι βγάζουν «τα κάστανα από τη φωτιά» και διατηρούν την προσφορά υπηρεσιών σε χαμηλά μεν αλλά υποφερτά πλαίσια.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε  ότι κάποιοι δήμοι μόλις και αναπνέουν, ενώ δύσκολα καταφέρνουν να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους.  Με άλλα λόγια, διαθέτουν ό,τι εισπράττεται από τους δημότες, από φόρους και άλλες υπηρεσίες, για να καλύψουν μόνο μισθούς. Για ανάπτυξη ούτε λόγος. Και ενώ οι μισθοί αυξάνονται χρόνο με το χρόνο, τα μειωμένα έσοδα προκαλούν οικονομική ασφυξία και παράλυση. Σε κάποιους δήμους παρατηρείται επίσης το φαινόμενο να «δανείζουν προσωπικό» σε άλλους γειτονικούς δήμους, για να μπορούν να καλύψουν τις μισθοδοτικές τους ανάγκες.  Όσον αφορά το παραγόμενο έργο, η οικονομική στενότητα επιτρέπει μόνο τυπικές υπηρεσίες συντήρησης και καθαριότητας. Η τοπική αυτοδιοίκηση, ελλείψει ικανοποιητικών πόρων, πνίγεται στα χρέη και οδηγείται σε αποσύνθεση. Τα σπασμένα τα πληρώνουν οι δημότες, που καλούνται κάθε τόσο από τα δημοτικά συμβούλια  να χώνουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη. Είναι συμπερασματικά θέμα χρόνου η κατάρρευση του όλου συστήματος, αφού η υφιστάμενη δομή του καθίσταται ασύμφορη και πολύ δαπανηρή.

Είναι ακριβώς λόγω των πιο πάνω διαπιστώσεων που η μεταρρύθμιση και ο εκσυγχρονισμός της τοπικής αυτοδιοίκησης καθίσταται μια άμεση αναγκαιότητα. Έχω την ισχυρή άποψη ότι η οικονομική κρίση που κτυπά την Κύπρο από το 2013, μαζί και η υγειονομική κρίση του 2020, διέλυσαν τις οικονομίες πολλών δήμων ενώ κατάφεραν ισχυρό πλήγμα και σε δήμους, όπως η Γεροσκήπου, που συγκαταλέγονταν στους σχετικά εύρωστους. Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η πλειοψηφία των δήμων βιώνει μια πολύ δύσκολη περίοδο και επιβιώνει λόγω της κρατικής χορηγίας.

Η Γεροσκήπου, ένας μικρός δήμος, δεν μπορεί λόγω μεγέθους να παραμείνει αυτόνομος, χωρίς συνένωση με άλλες μονάδες τοπικής αυτοδιοίκησης. Η ενοποίηση σε ένα ευρύτερο σχήμα είναι μονόδρομος. Η φετινή κατρακύλα των εσόδων κατέδειξε ότι η μεταρρύθμιση είναι πέραν από αναγκαία. Δύο είναι οι βασικές προϋποθέσεις που θα αναστήσουν το δήμο Γεροσκήπου υπό τη νέα του μορφή. Πρώτη προϋπόθεση είναι η μεταφορά βασικών υπηρεσιών από το κράτος προς το δήμο. Αποτελεί προτεραιότητα να καταστεί άμεσα η Γεροσκήπου πολεοδομική αρχή, εξέλιξη που θα θέσει τις βάσεις για ανάπτυξη και παράλληλα θα αυξήσει σημαντικά τα έσοδα. Δεύτερη προϋπόθεση είναι η αναβάθμιση του προσωπικού, τόσο των εργαζομένων, πολύ περισσότερο όμως των εκλεγμένων δημοτικών συμβουλίων.

Σε λίγες μέρες επανέρχεται το θέμα της μεταρρύθμισης ενώπιον της κυπριακής βουλής. Είναι σημαντικός ο στόχος για ενοποίηση μονάδων τοπικής αυτοδιοίκησης, παράλληλα όμως πρέπει να αποφευχθεί οιαδήποτε μορφή απορρόφησης μιας μονάδας από άλλη μεγαλύτερη. Άλλο δηλαδή η απορρόφηση και άλλο η ενοποίηση «επί ίσοις όροις» με ύπαρξη μεταβατικής περιόδου.

Η μελέτη για τη μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση που παρήγγειλε, σε δήθεν εμπειρογνώμονα εξ Ελλάδος,  ο πρώην υπουργός εσωτερικών, βρίθει αντιφάσεων και σκοπιμοτήτων και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Γι’ αυτό το λόγο, «αλλού τις εξυπνάδες» κύριε υπουργέ.

 

Αντώνης Τρακκίδης, Δημοτικός Σύμβουλος Γεροσκήπου,

Κίνηση Σωτηρία της Πάφου.

Related posts