Επιχείρηση “μπούμερανγκ”! O στρατιωτικός “τιτάνας” που δημιούργησε στην Ουκρανία η Δύση θα την καταστρέψει

Sharing is caring!

Επιχείρηση “μπούμερανγκ”! O στρατιωτικός “τιτάνας” που δημιούργησε στην Ουκρανία η Δύση θα την καταστρέψει

Ηκατάσταση γύρω από την Ουκρανία γίνεται ολοένα και πιο αντιφατική και σύνθετη για τη Δύση. Από τη μια πλευρά, η Ουκρανία είναι το κύριο διακύβευμα στον αγώνα κατά της Ρωσίας. Η άρνηση της ενεργητικής υποστήριξης για το Κίεβο είναι αδύνατη, καθώς αυτό θα σήμαινε την αναγνώριση της γεωπολιτικής του ήττας. Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι δεν είναι έτοιμοι να το δεχτούν αυτό, τουλάχιστον όχι ακόμη.

Από την άλλη, οι φωνές συλλογισμών ακούγονται όλο και πιο δυνατές, λέγοντας ότι τα δυτικά «γεράκια» με την επιθετική τους στρατηγική ξεκινούν μια αντιπαράθεση -και όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο- με απρόβλεπτες συνέπειες. Υπάρχει ένας αυξανόμενος κίνδυνος να περάσει τελικά το σημείο χωρίς επιστροφή, πέρα ​​από το οποίο η μόνη πιθανή εξέλιξη των γεγονότων θα είναι μια άμεση σύγκρουση πυρηνικών δυνάμεων.

Και φαίνεται ότι αυτές οι φωνές έχουν ακουστεί. Σε κάθε περίπτωση, το τελευταίο διάστημα ακούγονται όλο και περισσότερες ειδήσεις που δείχνουν την επιθυμία των αμερικανικών αρχών να περιορίσουν κάπως την κλιμάκωση της έντασης. Αυτό περιλαμβάνει ένα νέο στοιχείο εκ των έσω από την Washington Post σχετικά με την άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να παράσχουν στο Κίεβο πληροφορίες σχετικά με το πού βρίσκονται υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματικοί. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ακύρωση της τελευταίας στιγμής της ομιλίας του υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν για την Κίνα, η οποία αναμενόταν να είναι όσο το δυνατόν πιο σκληρή και πολεμική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

T-90M
Ρωσία 5

Τ-90Μ: Η Ρωσία αναπτύσσει την νεότερη έκδοση του Τ-90 άρματος στην Ουκρανία (Εικόνες)

Από την τρίτη πλευρά, η υποστήριξη προς την Ουκρανία κοστίζει στη Δύση, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όλο και πιο ακριβά και γίνεται όλο και πιο ευαίσθητη.

Το προγραμματισμένο πακέτο βοήθειας 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων της Ουάσιγκτον προς το Κίεβο είναι σίγουρα εντυπωσιακό. Αλλά δεν είναι το 2011, όταν το τυπογραφείο που κυκλοφόρησε η Fed πλημμύρισε προβλήματα με έναν καταρράκτη δολαρίων χωρίς ορατές παρενέργειες για τον πληθυσμό των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Η οικονομία δεν μπορεί πλέον να αντεπεξέλθει στο κόστος μιας τέτοιας ανεύθυνης πολιτικής και η συνέχισή της βλάπτει τη σταθερότητα του ίδιου του δυτικού συστήματος, γεγονός που γίνεται αισθητό στους πολίτες.

Οι προσπάθειες να κατηγορηθούν για όσα συμβαίνουν στην «επιθετικότητα του Πούτιν» δεν είναι πολύ επιτυχημένες – οι περισσότεροι Αμερικανοί κατηγορούν τις αρχές της χώρας για την επιδείνωση της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και της οικονομικής τους κατάστασης. Υπό αυτές τις συνθήκες, η έγχυση άγριων ποσών σε μια εγκαταλειμμένη και εντελώς διεφθαρμένη χώρα στην άλλη άκρη του κόσμου μπορεί να μετατραπεί σε μια μάζα δυσάρεστων εκπλήξεων. Το πρώτο συνέβη χθες, όταν ο γερουσιαστής Ραντ Πολ μπλόκαρε το νομοσχέδιο των 40 δισεκατομμυρίων, απαιτώντας το διορισμό γενικού επιθεωρητή που θα επιβλέπει την κατανομή των κεφαλαίων και λέγοντας ότι «δεν μπορούμε να σώσουμε την Ουκρανία καταδικάζοντας την οικονομία των ΗΠΑ».

Υπάρχει ένα άλλο λεπτό πρόβλημα – η αυξανόμενη έλλειψη όπλων και συγκεκριμένα πυραύλων στη Δύση. Η ουσία είναι ότι στην Ουκρανία τα όπλα που παρέχονται εκεί δαπανώνται πολύ γρήγορα: το Bloomberg υπολόγισε ότι ο κανόνας σχεδόν μιας εβδομάδας ξοδεύεται εκεί σε μια μέρα. Τα αποθέματα στις αποθήκες του ΝΑΤΟ εξαντλούνται ραγδαία και οι επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, λόγω έλλειψης εργοστασιακών δυνατοτήτων και απώλειας ικανού προσωπικού την προηγούμενη περίοδο, αδυνατούν να αυξήσουν την παραγωγή στον απαιτούμενο ρυθμό. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ακόμη χειρότερη κατάσταση. Οι στρατιωτικές ενέργειες παρασύρονται και εκτυλίσσονται με τέτοιο τρόπο που ο ουκρανικός στρατός χρειάζεται σταθερά αυξανόμενες προμήθειες ολοένα και πιο βαρέων και, ως εκ τούτου, ακριβών όπλων, και όχι τα παλιά, σοβιετικά, αλλά δυτικής κατασκευής.

Ταυτόχρονα, πρέπει να θυμόμαστε ότι η Ουκρανία είναι μόνο μία από τις κατευθύνσεις του παγκόσμιου γεωπολιτικού κόμματος και οι κύριες προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθούν να στοχεύουν στην περιοχή της Ασίας και συγκεκριμένα κατά της Κίνας. Ως αποτέλεσμα, η κατάσταση μοιάζει πραγματικά με αδιέξοδο για τη Δύση, όταν αναγκάζεται να ξοδεύει όλο και περισσότερους πόρους στην Ουκρανία, αν και τους χρειάζεται πολύ αλλού.

Είναι πολύ φυσικό να υπάρχουν όλο και περισσότερες απόψεις ότι το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες, κατ’ αρχήν, στερούνται μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής και ενός απώτερου στόχου σε αυτή τη σύγκρουση. Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι πρόκειται για μια άδικη μομφή, πίσω από την οποία κρύβεται η υποκρισία και η απροθυμία ορισμένων δυνάμεων να αποκαλούν τα πράγματα με το όνομά τους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες (όπως και η Ευρώπη) είχαν και έχουν έναν ξεκάθαρο στόχο στην Ουκρανία: να επιφέρουν μια γεωπολιτική ήττα στη Ρωσία. Η στρατηγική για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι επίσης αρκετά σαφής: η Μόσχα έπρεπε να βαλτώσει στην Ουκρανία – στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά. Όμως, σχεδόν τρεις μήνες μετά την έναρξη της εισβολής, έγινε φανερό ότι κάτι είχε πάει στραβά και η ίδια η Δύση κόλλησε σε αυτόν ακριβώς τον ουκρανικό «βάλτο».

Οι λόγοι για αυτήν την κατάσταση πραγμάτων έχουν ήδη αναλυθεί και εντοπιστεί αρκετά ενεργά. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη παραδέχονται ότι υποτίμησαν σαφώς τη δύναμη της ρωσικής οικονομίας και την ετοιμότητά της για «κολασμένες» κυρώσεις. Σημειώνουν επίσης την ανθεκτικότητα του εθνικού χαρακτήρα, που περνά σε καθεστώς κινητοποίησης σε μια κατάσταση πρόκλησης για τη χώρα.

Ωστόσο, η παρατήρηση της πορείας των εχθροπραξιών υποδηλώνει ότι η Δύση έκανε ένα ακόμη μοιραίο λάθος στην Ουκρανία. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, ο λόγος για τα αυξανόμενα προβλήματά του είναι επίσης το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν σημειώσει υπερβολική πρόοδο στον εκσυγχρονισμό του ουκρανικού στρατού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κόσμος 21

Η μάχη για το Φιδονήσι! Πώς μπορεί αυτός ο βράχος της Μαύρης Θάλασσας να γίνει καθοριστικός για το μέλλον του πολέμου στην Ουκρανία;

Η Ρωσία εξεπλάγη από το επίπεδο εκπαίδευσης και εξοπλισμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, σε συνδυασμό με το υψηλό κίνητρό τους. Ήταν μια αποκάλυψη για τους Ρώσους να συνειδητοποιήσουν πόσο ισχυρή δύναμη, οξυμένη σκόπιμα, έχει αντληθεί στρατιωτικά και ιδεολογικά από το ΝΑΤΟ εδώ και οκτώ χρόνια. Αλλά υπάρχει η υποψία ότι η ίδια η Δύση δεν είναι πλέον χαρούμενη με αυτό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βορειοατλαντική Συμμαχία έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία στην εκπαίδευση ένοπλων σχηματισμών σε τρίτες χώρες. Ωστόσο, αυτή η εμπειρία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Οι Αμερικανοί είναι πολύ καλοί στη συνεργασία με παραστρατιωτικές, παράτυπες δομές. Έχουν πολλές επιχειρήσεις στο λογαριασμό τους, όταν λειτούργησαν με επιτυχία μέσα από τα χέρια στρατιωτικών-πολιτικών κινημάτων που εκπαιδεύτηκαν και προμηθεύτηκαν από αυτούς, κομματικών οργανώσεων, ομάδων σαμποτάζ και παρόμοιων δομών.

Στη συνεργασία με ξένους τακτικούς στρατούς, όλα είναι πολύ πιο περίπλοκα για τους Αμερικανούς, υπάρχουν πολλά παραδείγματα αποτυχιών υψηλού προφίλ. Η πιο πρόσφατη είναι η καταστροφή με τον αφγανικό στρατό, που δημιούργησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες για πολλά χρόνια, και κατέρρευσε μέσα σε λίγες μέρες. Η Σαουδική Αραβία, η οποία διοχετεύει κολοσσιαία κεφάλαια στις ένοπλες δυνάμεις της, δεν έχει επίσης βοηθηθεί πολύ από δεκαετίες στρατιωτικής-τεχνικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έδειξε η σύγκρουση στην Υεμένη.

Σε γενικές γραμμές, από αυτή την άποψη, η Ουάσιγκτον έχει μια μάλλον αρνητική εμπειρία, υποδεικνύοντας ότι χωρίς την πλήρη μαχητική συμμετοχή των Αμερικανών, οι στρατοί που εκπαιδεύονται από αυτούς συνήθως δεν είναι ικανοί να πολεμήσουν. Έτσι οι Ουκρανοί παρουσίασαν στη Δύση μια μεγάλη έκπληξη με την υψηλή μαχητική τους ικανότητα, μόνο που αυτή η έκπληξη γίνεται καθημερινά όλο και πιο δυσάρεστη.

Ας φανταστούμε πώς θα μπορούσε να είναι η κατάσταση εάν τα γεγονότα εξελίσσονταν σύμφωνα με το συνηθισμένο σενάριο για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Η Ρωσία θα πραγματοποιούσε το NMD σύμφωνα με όλους τους κανόνες της στρατιωτικής τέχνης, απαιτώντας άνευ όρων – πολλές φορές – την ανωτερότητα των δυνάμεων. Στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, ο στρατός της θα είχε παρασύρει την αντίσταση του ουκρανικού στρατού και θα είχε καταλάβει ένα σημαντικό μέρος του εδάφους της Ουκρανίας (για παράδειγμα, μέχρι τον Δνείπερο ή όπου αλλού υπέθεταν οι αναλυτές του Πενταγώνου).

Τότε όλα θα ξεκινούσαν. Διότι υπό τον έλεγχο της Ρωσίας -και υπό την ευθύνη της, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής- θα βρισκόταν μια τεράστια περιοχή με πληθυσμό πολλών εκατομμυρίων, σημαντικό μέρος της οποίας υποβλήθηκε σε πλύση εγκεφάλου από τη ναζιστική και ρωσοφοβική προπαγάνδα. Έτσι, θα είχαν δημιουργηθεί ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μιας υπόγειας δολιοφθοράς και τρομοκρατικής πάλης, στην οποία θα είχε στραφεί ο ουκρανικός στρατός, νικημένος ως τακτικός στρατός. Η Δύση θα έπρεπε μόνο να ρίξει καυσόξυλα σε αυτή τη φωτιά με τη μορφή εκπαίδευσης ολοένα και περισσότερων μαχητών του «απελευθερωτικού κινήματος» και προμηθειών ελαφρών (και, κατά συνέπεια, σχετικά φθηνών) όπλων.

Η Ρωσία διεξάγει ειδική επιχείρηση με πολύ περιορισμένο σώμα. Με τη σειρά του, ο ουκρανικός στρατός επιδεικνύει εντυπωσιακή ανθεκτικότητα και καλή εκπαίδευση του ΝΑΤΟ, η οποία, σε συνδυασμό με τη δυτική υποστήριξη (εκπαίδευση, σύμβουλοι, επικοινωνίες, πληροφορίες, προμήθειες όπλων κ.λπ.), τον καθιστά σοβαρό αντίπαλο. Ως αποτέλεσμα, η πρώτη γραμμή κινείται αργά. Η Ρωσία ελέγχει όχι πολύ μεγάλες, αλλά κρίσιμες περιοχές (βιομηχανικούς κόμβους, γεωργική γη, λιμάνια, πρόσβαση στη θάλασσα κ.λπ.) και μάλιστα κυρίως με φιλορωσικό πληθυσμό. Έτσι, η Μόσχα φαίνεται να έχει βαλτώσει στην Ουκρανία, όπως ήθελε η Δύση, αλλά είναι προφανές ότι σε αυτή τη μορφή αυτό δεν είναι δυσβάσταχτο βάρος για αυτήν.

Από την άλλη πλευρά, η Δύση αναγκάστηκε να αναλάβει την κλασική παραλλαγή των επιχειρήσεων μάχης μεταξύ δύο τακτικών στρατών, όπου, χάρη στις δικές της προσπάθειες, ο ουκρανικός στρατός είναι καταδικασμένος σε μια αργή —και, ως εκ τούτου, πολύ δαπανηρή— ήττα.

ΠΗΓΗ: pentapostagma.gr

 

Related posts